martes, noviembre 30, 2010

Natación!

Si, como lo leéis, natación...llega el momento en todo ser humano que se plantea dos caminos, seguir con su vida sedentaria y ver como crece su barriga año tras año hasta llegar a ese punto en el que se convierte en una prolongación de tu cuerpo para ya nunca más apartarte de ella, o en el que te plantas y pones en jaque mate a tu hasta ahora flaco y endeble body milk de soja.

Por suerte he optado por la segunda opción, y después de estar semanas corriendo como una putita detrás del cliente que no le pagó sus servicios en el gimnasio, y levantando más pesas que Ramoncín, he decidido que no tengo bastante, es por eso que me he apuntado a natación, para culprime una espalda como la de nuestro compatriota Rafa Mora.
Pronto pondré fotos con mis speedo hueveros, mis gafas de nadar y mi gorro de baño con forma de tiburón, porque una cosa es ponerse en forma, y otra perder el humor....

lunes, noviembre 29, 2010

Botellón en la Cachuli!!

Vicent, el hermano de sa Pili que se encuentra actualmente estudiando en Barcelona como si fuera el último primate convertido en francotirador, llegó por sorpresa a la isla más pitiusa del firmamento el sábado por la mañana golpeando con furia y alevosía a cada uno de sus habitantes. Dicho evento no podía ser celebrado de otra forma que con un macrobotellón en la Cachuli, nombre con la que fue bautizada la casa de Pili aquel verano en el que Álvar nos hizo creer a todos que estaba en Ibiza trabajando de socorrista.

Se hizo la noche, la gente se puso sus mejores galas, y escoltados por sus guardianes se encontraron, como un animal desesperado, en busca de su alcohol preciado. Y es que hoy me siento como un poeta....de repente me inspiro y no hay quién me pare. Y ahora me expiro.
Pizzas caseras, tortillas españolas, y vino de la tierra formaron parte del menú degustación con el que disfrutamos todos los allí presente.
Poco a poco la comida se fue sustituyendo por solo bebida, cubatas y tabaco... y el amor y la amistad fue incrementando y mezclándose con alegres bailes y alegres cánticos.

El sábado no era día de Pacha, Najpearl necesitaba un descanso para desaparecer un tiempo y resurgir con mucha más fuerza el siguiente sábado, asi que nos fuimos a La Noche, en San Antonio, dónde los Dj's tienen un sentido del humor un tanto peculiar. No se explica pues que te pinchen Sexy Bitch y Rosario Flores una después de otra. Para cagarse no limpiarse e irritarte el culo.
Pero si, estos cambios musicales no nos impidieron bailar como posesos dislocados hasta altas horas de la madrugada.

Y ahora seguiré la pista ciega y te encontraré como un animal, y yo que vi a los lobos pasar entre la oscuridad intentando respirar y después me puse a temblar me metí un buen tripi y escribí esta despedida para este post tan peculiar, sin sentido por una parte, pero enigmático y embriagador por otra parte.
Y es que asi soy yo, me gusta desprender humor con mis escritos, si, pero también un poquito de oscura y tétrica sutileza a la vez.
Ein?

miércoles, noviembre 24, 2010

Imatges d'Eivissa.

Avui vuic compartir aquesta entrada amb els meus bons amics Angie y David, amants de la fotografia i tot el que ella comporta. Eixa forma d'art capaç de capturar un moment per a convertir-lo en record durader oposant-se al pas del temps.
I es que navegant per aquest món d'internet, món que mai em cansaré de dir que no comprenc, he descubert una página molt interesant d'un fotògraf català instalat a aquesta illa tan màgica; parle de Jordi Gavaldà, que amb el seu blog http://jordi-gavalda.blogspot.com/ ens mostra imatges tan impresionants com aquestes. (feu click sobre elles per vóreles més grans)




Vos recomane que visiteu el seu blog i les seues fotografies d'Eivissa perque son increibles i amaguen eixa màgia que sòls els bons fotògrafs saben capturar amb els seus objectius...i estic segur que en un futur no molt llunyà tots els aquí presents podrem gaudir d'imatges com aquestes fetes per Angie o per David.
Un abraç amics! o dos...que avui estic generós.

domingo, noviembre 21, 2010

Que jodienda!

Que jodienda marienda!! un fin de semana más, un fin de semana menos. Si pero también unos cuantas neuronas menos, el hígado menos sano, un poco de dinero menos...lo que al final me ha llevado a plantearme si realmente vale la pena salir de marcha marcha queremos marcha.
Y bueno, igual que me lo he planteado, me lo he desplanteado, porque vaya que si vale la pena!!

Este viernes y sábado en Pacha, lugar al que vamos acabar dominándolo y manipulándolo a nuestro antojo, han sido unos festivales dignos de recordar. Tal fue su magnitud que los dos días nada más subir al coche me dormí como una marmota chilena...buena música, buen ambiente, y mucho vicio con sexo y drogas incluidas claro, como no, pero vicio del bueno, del que dices, joder que vicio no? Y es que a mi esta isla cada día me sorprende con algo.
Y ahora démosle la bienvenida a una nueva semana en la que dejaremos que el destino nos sorprenda y haga de las suyas con nosotros como tanto le gusta hacer.
Un besito corazones. Corazones de mojón.

viernes, noviembre 19, 2010

Un finde más!

Bien por fin es viernes y damos gracias con los brazos hacia arriba con la esperanza de que me alcanze un rayo enviado por Zeus en uno de sus ya clásicos ataques de locura y que por arte de magia me crezca una melena que ni a Malena. Si ya sabéis, mi amiga Malena Gracia.
Y como viernes que es, y aprovechando que Pacha es la única discoteca que no cierra en invierno aqui en Ibiza, pues que mejor que ir y dejarnos llevar por este cartel de DJ's que seguro que nos hacen bailar y llevar nuestra mente a donde todos queremos: al verano, nuestra razón de ser y por el que sobrevivimos al frío invierno.


Y no quiero pasar la oportunidad de poneros esta canción que ha descubierta la grandilocuente Pili, no está a calidad, ni mucho menos, pero tiene la calidad necesaria para que mis oidos perciban su gran esencia y me provoque un orgasmo electromagnético entre todas mis neuronas explotando todas ellas al llegar al clímax musical que se manifiesta en ellas.
Grande Najwa, grande.

domingo, noviembre 14, 2010

De fiesta por Ibiza!

Hoy es domingo. Día que debería ser rebautizado por Resaca, porqe cabritos mios, creo que no recuerdo lo que es un domingo sin su compañia, pero claro, que le vamos a hacer si uno solo tiene 22 años y su pasatiempos favorito es bailar como un condenado asta el límite de poder perder la cadera y los hombros en cualquier momento? Pues nada, resignarse. Resignarse a vivir, resignarse a morir.

Y más cuando pasan cosas tan raras como las que sucedieron ayer...y es que en cada cabina que nos cruzamos recibía una llamada ines-sastre-perada y claro, uno que es hannover hasta la médula no podía hacer ota cosa que contestar. Y claro, risas y más risas a altas horas de la mañana.
Y asi, entre risas, resacas y trabajo , pues van pasando los días en esta isla que cualquier día dejara de existir por culpa del calentamiento global...asi que hasta entonces....a disfrutar sea dicho!!!

miércoles, noviembre 10, 2010

Sade!

Y no, no hablo de la cantante Sade, hablo del resaurante en el que voy a trabajar aqui en esta isla tan pitiusa.
Pues poco a poco todo esta va tomando forma, como cuando un gordo hace dieta y con mucho esfuerzo consigue un cuerpo tan fornido como el de Alex Pons, sabéis a lo que merefiero no? si...lo sabéis, no seáis pillines eh?
Pues bueno, el restaurante en cuestion esta basado en la comida japonesa, y uno de los requisitos para venir al restaurante es ir todo el rato apretando los ojos para aparentar ser un oriental; hasta ahora solo estaba abierto en horario nocturno, pero ahora, y aquí y es dónde entro yo, va a estar abierto para desayunar, comer o simplemente tomarte un buen whiskazo con cocacola mientras disfrutas de este clima tan cachondo que tiene ibiza, que sigue haciendo el mismo sol que en abril o mayo por ejemplo...

El sábado haremos una inaguración dónde daremos vinos y varios platos del menú que vamos a tener a mediodía para dar a conocer a la gente el nuevo horario que empezará el lunes y en el que por fin me pondré a trabajar y dejar de organizar cosas....

Aqui tenéis el logo del restaurante, y aquí tenéis la página web www.sadeibiza.com por si queréis echarle un vistazo y ver fotos...he visto una foto en la que sale el negro de CSI que fue el año pasado, asi que este año que estoy yo, imaginaros el panórama, que si Pamela Andersen el lunes, Madonna el martes, David Guetta el miércoles...vamos lo mejor del panorama. Incluido Raphael que después de escuchar mis imitaciones me ha llamado para rerservar mesa y cenar mientras le canto. Menudo Titi esta hecho el cabrito este.
Cabrito como yo. Como .

martes, noviembre 02, 2010

Adiós Dénia!

Primero que todo, bienvenidos de nuevo a la Chiquiweb, después de varios meses de ausencia, es necesario que esta página vuelva a resucitar por milésima vez, ya no por todos vosotros, que desde que no la leéis habéis olvidado el verdadero significado de la vida, si no por mi mismo, porque la Chiquiweb es como mi hija, y a una hija no se le olvida tan fácilmente....
A no ser que tu madre sea Ana Botella, que sería mejor incluso no haber nacido que sufrir una madre de ese calibre.

Pues bien, el motivo de este post es que como y sabréis la vida es una continuación de etapas que se van terminando y empezando casi sin darnos cuenta...y ha llegado el momento de cerrar esta etapa, en la que tan bien me lo he pasado al Moni Penny trabajando, me he ido a vivir solo de alquiler en Dénia y miles de cosas más que no sabréis nunca porque no las he puesto aqui y no las voy a poner ahora... para dar paso a una nueva etapa mucho más emocionante que se abre ante mi en la que me mudo a vivir y a trabajar a Ibiza, isla de la que como ya sabéis me enamoré cuando fui con primera vez con 18 añitos un día después de finalizar el selectivo.
Tal vez, cuando vuelva, lo haga con hijos y todo, y es que corre el rumor de que las mujeres de allí son muy muy fértiles, así qué quien sabe...pero mientras ese momento llega, yo seguiré escribiendo en la chiquiweb, para que al menos sepáis que sigo vivo y os entretengáis con mis aventuras, que seguro que son muchas.